Dag 12, 22 juni 2018, Hechingen – Herrenberg-Gültstein

Dit zijn heerlijke paden om op de lopen tussen de weilanden door.

Heel eerlijk gezegd, zijn die rustdagen voor mij niet echt nodig. Ik wil gewoon lekker lopen. Maar het is natuurlijk wel even lekker om niets te doen. Maar ik maak er wat van. En eerlijk is eerlijk, die verwennerij op de eerste rustdag door mijn gastvrouw destijds was wel heel erg leuk en ik heb haar daarvoor ook hartelijk bedankt. Maar helaas was de rustdag van gisteren er een van een ander kaliber. Mijn route bekijken van de komende weken en kijken of er een aanpassing gedaan moet worden. Maar om nou te zeggen dat ik gisteren genoten heb, nou nee. Dus ik ben blij dat ik vandaag weer aan de wandel mag.

Lekker vroeg vertrokken.

Omdat het ontbijt door de weeks vaak al om 6.30u klaar staat ga ik ook vandaag lekker vroeg aan het ontbijt beginnen. Ik wist van gisteren al dat het hier niet een walhalla is dus ook nu ben ik snel klaar. Een beetje muesli en een ei wat melk en ik neem een broodje met kaas mee voor onderweg. Bij de Aldi had ik al bananen en yoghurt voor onderweg gehaald. Daarom sta ik al vroeg buiten en ga ik iets voor 7.00u al op pad. Dan hoop ik vanmiddag weer lekker bijtijds in mijn hotel te zijn want vandaag staan er iets meer dan 31 km op de planning. Dus ik schat ruim 7.oou aan wandelen en pauzeren.

Bij het vertrek valt die burcht toch weer behoorlijk op in het landschap. Maar na een paar kilometer loop ik een bos weer in. Ik had gezien dat ik hier een goed fietspad of verharde weg had uitgekozen dus dat loopt prima. Wel behoorlijk op en neer vandaag. Maar als je dan bovenop een top loopt en je links, rechts, voor en achter een uitzicht hebt dan is je dag weer helemaal goed. Onderweg word ik diverse keren toegezwaaid. En het zal wel verbeelding zijn maar gisteren heb ik bij het restaurant waar ik heb gezeten te horen gekregen dat er op de Duitse radio een verslag was van iemand die met vlaggen op zijn rugtas van Oostenrijk naar Nederland aan het lopen was. En die mevrouw zei uit zichzelf “En voor een goed doel, kinderen toch?” Euh? Ja! Maar hoe kan dat hier dan bekend zijn? Het zal wel. Maar vandaag zwaaien er wel opvallend veel mensen naar mij. Ik neem het maar zoals het is.

Rottenburg am Neckar

Er is onderweg ook een oud echtpaar aan het wandelen, nou ja, zicht voortbewegen. De man stopt als ik voorbij kom en zegt of die ene vlag van Nederland is. “Jazeker”, roep ik enthousiast! Dit is echt zo ongeveer de eerste persoon die weet welke vlag het dus is. De rest komt met, Frankrijk, Rusland en weet ik wat nog niet meer. Maar het heeft een reden dat hij die vlag kent. Want hij is vroeger veel in Heerlen en Venlo geweest, vandaar. We kletsen nog even verder maar zijn vrouw heeft waarschijnlijk maar één versnelling, en dat is lopen. Ze is inmiddels al een flink stuk verder dus ik zeg de man gedag en ga ook verder. Een stuk verderop kom ik de eerste echte wandelaar tegen, Miguel. Hij komt uit Duitsland, het noorden, maar hij heeft Portugese ouders en loopt naar Frankrijk. We spreken heel kort met elkaar en gaan dan weer onze weg verder. Hij slaapt overigens in een tentje. Ik maak nog snel een foto als hij wegloopt want een gezamenlijke foto ben ik weer vergeten, stom.

Ondanks het op en neer van vandaag, 422 meter omhoog en 526 meter naar beneden, ligt mijn wandeltempo inclusief de praatjes en foto’s onderweg toch nog op 5,2 km/u, en dat vind ik prima. Maar vandaag was het ook gemakkelijk lopen. Een fietspad langs een weg of door een bos, alles goed aangegeven en ook werkte internet en GPS goed mee. Als ik onder een snelweg doorloop, de A 81 van Stuttgart richting Bodensee, staat daar alles vast en moet ik in mijzelf grinniken. Ik kom sneller vooruit! Nog maar een paar kilometer en dan ben ik alweer bij mijn hotel. Ik zie het uit de verte al liggen en dat zit er iets moderner uit dan de afgelopen 2 dagen. 50 meter voor het hotel zit een supermarkt, handig dan kan ik hier morgenochtend vroeg, hij gaat namelijk al om 7.00u open. Wat zaken voor onderweg halen die het hotel niet heeft. En ik kan pas om 8.00u aan het ontbijt dus dan kan ik daarvoor de boodschap al gehaald hebben.

Aangekomen bij het hotel vraag ik de eigenaar direct of hij wat in mijn dagboek wil schrijven en of het mogelijk is om het avondeten gratis te nuttigen. Hij gaat kijken wat hij kan doen en ik hoor het later. Aangekomen op mijn kamer ben ik verrast door de super frisse uitstraling. Ik ga mij eens heerlijk scheren en opfrissen. De eigenaar en tevens chef-kok heeft voor mij een gratis menu samengesteld. Dat stel ik natuurlijk zéér op prijs. En het is ook nog eens van uitzonderlijke kwaliteit. Top!

Heerlijke varkensmedallions.

Hier word je toch gelukkig van!

Jammer dat ik hier niet een dag extra verblijf. Stuttgart is hier niet ver vandaan en met de trein goed bereikbaar. Daar kan je bijvoorbeeld de fabrieken en museum van Mercedes bezoeken. Voor een andere keer dan maar. Op naar de dag van morgen.

Bekijk HIER de video (geluid aanzetten)

Bekijk HIER de foto’s

Bekijk HIER de route van vandaag

4 thoughts on “Dag 12, 22 juni 2018, Hechingen – Herrenberg-Gültstein”

  1. Vanmiddag op dag 1vd Amersfoortse wel je 11 uurtje gemist 😉😄 .
    Veel plezier morgen, het gaat TOP volgens mij 😘👍

  2. Hoi André, leuk om al die foto’s en video’s te zien van je trip. Een leuke manier om op de hoogte te blijven.
    Jouw biertje staat koud in Arcus !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.